اصلیترین علامت آلزایمر چیست؟
متخصص مغز و اعصاب، در خصوص بیماری آلزایمر و روش های کنترل این بیماری، توضیحاتی ارائه داد.
به گزارش مشرق، سیدجواد حسینی نژاد،در برنامه ضربان شبکه سلامت سیما، در پاسخ به این سوال که حافظه چیست، گفت: حافظه ترکیب سه فعالیت در مغز است. مهمترین قسمت، ثبت و دریافت اطلاعات از محیط است که در لوب گیجگاهی ذخیره میشود، تا فرد در زمان لازم بتواند آنها را بازیابی کند. این سه فرآیند، حافظه نام دارد و هرگونه اختلالی در این سه مرحله، با اختلال حافظه همراه است. وی افزود: گاهی استرس زیاد باعث عدم تمرکز و ثبت نشدن وقایع در مغز میشود، که با فراموشی حاصل از آلزایمر، تفاوت دارد.
وی افزود: مهمترین علامت بیماری آلزایمر، اختلال حافظه است. در بیماری آلزایمر، معمولاً اطرافیان بیمار شکایت دارند و خود بیمار هیچ گونه شکایتی ندارد.
این متخصص مغز و اعصاب، حافظه فوری، حافظه اخیر و حافظه دور را، سه قسمت اصلی حافظه دانست و یادآوری کرد: مهمترین قسمت از حافظه که در بیماران آلزایمری آسیب می بیند، حافظه اخیر است. این افراد، حوادث چند ساعت پیش را فراموش میکنند، اما حوادث سالهای دور را به خاطر سپرده اند. از جمله افتراق انواع فراموشیها، این است که کسانی که مبتلا به آلزایمر نیستند، در همه انواع حافظه دچار مشکل میشوند. همچنین در بیماری کم کاری تیروئید، کمبود ویتامین B۱۲، افسردگی و استرسهای روحی و روانی، میزانی از اختلال حافظه وجود دارد که پس از درمان، قابل برگشت است و نباید با اختلال حافظه بیماری آلزایمر، اشتباه شود.
وی افزود: در آمریکا حدود ۲۰ درصد افراد بالای ۶۵ سال، به درجاتی از بیماری آلزایمر مبتلا هستند، این آمار در افراد بالای ۸۵ سال به ۴۰ درصد افزایش مییابد.
این متخصص مغز و اعصاب در پاسخ به این سوال که آیا آلزایمر، تنها از دست دادن حافظه اخیر است یا موارد دیگری را نیز شامل میشود، گفت: در بیماری آلزایمر، قسمتهای مختلف از مغز توسط «انباشت پروتئینی» که در سلولهای مغز صورت میگیرد، باعث تخریب سلولهای مغز میشود. طبیعتاً علائم آلزایمر تنها به اختلالات حافظه محدود نمیشود و به تناسب اینکه چه قسمتی از مغز درگیر شود، علائم متفاوت خواهد بود.
حسینی نژاد افزود: اگر قسمت جلوی پیشانی مغز درگیر شود، فرد علائمی از اختلال شخصیت و افسردگی پیدا میکند. یکی از مشکلاتی که اطرافیان فرد آلزایمری را آزار میدهد؛ توهمهای ناشی از بدبینی است، بی قراری و خروج از منزل نیز از دیگر علائم بیماری آلزایمر است.
وی یادآور شد: توهم و هذیان فرد مبتلا به آلزایمر، در اختیار خودش نیست، توصیه میشود در برخورد با این افراد، هیچ گونه تأیید و انکاری، انجام نگیرد، بهترین کار این است که سعی کنید موضوع را عوض کرده و با موضوعهای خوشایند بیمار، با او صحبت کنید.
حسینی نژاد افزود: علائم آلزایمر در تاریکی هوا شدیدتر میشود، به همین جهت، برای جلوگیری از این مسئله توصیه میشود نور داخل منزل را به نحو مناسبی تنظیم کنید.
وی به فرزندان خانوادهها توصیه کرد: پدر و مادرها را از خانه قدیمی خودشان خارج نکنید، زیرا این افراد با محیط آشنای قبلی، خاطره و انس دارند که در حفظ آرامش آنها، بسیار تأثیرگذار است.
حسینی نژاد همچنین در پاسخ به این سوال که آیا میتوان به طور صددرصد از بروز ابتلاء به آلزایمر جلوگیری کرد، افزود: میتوانیم علائم را به تأخیر بیاندازیم و از شدت آن بکاهیم، اما نمیتوان به طور صد درصد از بروز آن پیشگیری کرد.
این متخصص مغز و اعصاب گفت: بیماری آلزایمر معمولاً به یک زمینه مستعد ژنتیکی و همچنین عوامل محیطی، برای بروز خود نیازمند است. تحقیقات انجام گرفته، مؤید این نکته است؛ افرادی که سابقه مطالعه بیشتری دارند، دیرتر به آلزایمر مبتلا میشوند و یا در صورت ابتلاء، خفیفتر مبتلا میشوند زیرا در این افراد سلولهای مغزی، مرتب در حال فعالیت هستند و بازسازی و قویتر میشوند، وی همچنین، از ورزش به عنوان عاملی که در جلوگیری از انواع بیماریها مؤثر است، نام برد.
وی در پاسخ به این سوال، که آیا غذاها میتوانند در ابتلاء افراد به آلزایمر نقش داشته باشد، گفت: غذاهای چرب و پر پروتئین، غذاهای فرآوری شده و صنعتی، فرد را مستعد ابتلاء به این بیماری میکند و یا حتی ممکن است، ابتلاء به این بیماری را سرعت بخشد.
حسینی نژاد افزود: مصرف غذاهای حاوی فسفر، سلنیوم و منیزیوم، به بازسازی سلولهای مغزی کمک میکند. همچنین به افرادی که خام گیاه خوار هستند، از نظر کمبود ویتامین B۱۲ (که با اختلال حافظه همراه است)، هشدار داد.
وی همچنین از آلودگی هوا، به عنوان عامل مؤثر در ابتلاء به آلزایمر نام برد و گفت: درمانهای دارویی تنها سیر پیشرفت آلزایمر را کُند میکنند و بر درمان مؤثر نیستند. شاید در آینده بتوان با استفاده از سلولهای بنیادی در درمان بیماری آلزایمر موفق بود.
منبع:سلامت، https://www.mashreghnews.ir
محققان کانادایی می گویند؛ رنگ های غذایی رایج موجب بروز بیماری های التهابی روده می شوند
محققان با استفاده از مدل های حیوانی آزمایشی دریافتند که قرار گرفتن مداوم در معرض Allura Red AC به سلامت روده آسیب می رساند و باعث التهاب می شود.
به گزارش خبرنگار مهر به نقل از ساینس دیلی، Allura Red که FD&C Red ۴۰ و Food Red ۱۷ نیز نامیده میشود، یک عنصر رایج در آب نباتها، نوشابهها، محصولات لبنی و برخی غلات است. این رنگ برای افزودن رنگ و بافت به مواد غذایی، اغلب برای جذب کودکان استفاده میشود.
این رنگ مستقیماً عملکرد سد روده را مختل میکند و تولید سروتونین را افزایش میدهد؛ سروتونین یک هورمون / انتقال دهنده عصبی موجود در روده است که متعاقباً ترکیب میکروبیوم های روده را تغییر میدهد و منجر به افزایش حساسیت به کولیت میشود.
«ولیول خان»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه مک مستر کانادا، میگوید: «مصرف طولانی مدت رنگ غذایی آلورا رد میتواند محرک بالقوه بیماریهای التهابی روده، بیماری کرون و کولیت اولسراتیو باشد.»
استفاده از رنگهای خوراکی مصنوعی مانند Allura Red در چند دهه گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته است، اما مطالعات کمی در مورد اثرات این رنگها بر سلامت روده انجام شده است.
خان در ادامه میافزاید: «این مطالعه اثرات مضر قابل توجه آلورا رد را بر سلامت روده نشان میدهد و سروتونین روده را به عنوان یک عامل مهم واسطه این اثرات شناسایی میکند. این یافتهها پیامدهای مهمی در پیشگیری و مدیریت التهاب روده دارند.»
وی میگوید: «آنچه ما دریافتیم قابل توجه و هشداردهنده است، زیرا این رنگ خوراکی مصنوعی رایج یک محرک غذایی احتمالی برای بیماری التهابی روده است.»
تحقیقات قبلی نشان میدهد که مصرف آلورا رد بر برخی از آلرژیها، اختلالات ایمنی و مشکلات رفتاری در کودکان مانند اختلال بیش فعالی نیز تأثیر میگذارد.
بیماری التهابی روده شرایط التهابی مزمن جدی روده انسان است که میلیونها نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار میدهد. در حالی که علل دقیق آنها هنوز به طور کامل شناخته نشده است، مطالعات نشان دادهاند که پاسخهای ایمنی نامنظم، عوامل ژنتیکی، عدم تعادل میکروبیوم های روده و عوامل محیطی میتوانند این شرایط را تحریک کنند.
https://www.mehrnews.com
چه چیزهایی میتواند موجب تغییر چشایی شود؟
سرما خوردگی، آلرژی و سینوزیت از جمله بیماریهایی هستند که موجب احتقان مسیر بینی و کاهش حس بویایی میشوند و به این ترتیب توانایی چشیدن طعمها کاهش می یابد.
به گزارش بهداشت نیوز ،گاهی اوقات حس چشایی همیشگی ما، موقتا تغییر میکند و طعم بد یا فلزی در دهان خود احساس میکنیم. این حالت میتواند دلایل مختلفی داشته باشد.
چشایی چگونه کار میکند؟
طعم در دهان توسط ساختارهای ویژه ای به نام جوانه های چشایی احساس میشود.
به طور متوسط 10000 جوانه چشایی در دهان وجود دارد که اکثر آنها روی زبان
قرار گرفته اند اما برخی نیز در سقف دهان و در پشت حلق واقع شده اند. هر یک
از این جوانه های چشایی حدود 50 سلول گیرنده حسی دارد که به نوشیدنیها و
غذاها واکنش نشان میدهند.
جوانه های چشایی به پنج طعم اصلی حساس هستند: شیرینی، ترشی، شوری، تلخی و اومامی (طعم گوشتی / لذیذ). بزاق موجود در دهان، مواد شیمیایی موجود در غذا و نوشیدنیهایی که مصرف میکنیم را در خود حل میکند و پرزهای چشایی کوچک روی سلولهای گیرنده، سیگنالهایی به مرکز چشایی در مغز ارسال میکند.
بو نیز نقش مهمی در چشایی ما ایفا میکند. پوشش داخلی بینی حاوی سلولهای گیرنده بو است که بوی غذاها را میگیرند و این دو حس در کنار هم کار کرده و طعمهای متفاوت گوناگون را شناسایی میکنند. حس چشایی بستگی به ترکیب غذا نیز دارد. اگر غذای شیرین را پس از بلع غذای بی مزه، بخورید طعم آن شیرین تر احساس میشود. اگر به خوردن یک نوع غذا پشت سر هم ادامه دهید، کاهش رضایت از طعم را احساس میکنید که به علت سازگاری و انطباق با آن غذا است.
چه چیزهایی میتواند موجب تغییر چشایی شود؟
جوانه های چشایی دائما در حال جایگزین شدن هستند بنابراین تغییر در سلامت،
مواد مغذی دریافتی و تغذیه، داروها، هورمونها و سن، همگی میتوانند بر
عملکرد آنها تاثیر گذاشته و باعث شوند غذاها بی مزه یا مشابه به نظر برسند
یا طعم بد، شیرین، گچی، خون مانند یا طعمهای نامطلوب دیگر در دهان ایجاد
کنند. از جمله دلایل محتمل طعمهای غیر طبیعی در دهان عبارتند از:
سلامت ضعیف دهان: بهداشت ضعیف دهان میتواند به معنی مشکلات لثه و دندان مانند ژینژیویت باشد که موجب طعم بدن در دهان میشود.
عفونت دستگاه تنفسی فوقانی: سرما خوردگی، آلرژی و سینوزیت از جمله بیماریهایی هستند که موجب احتقان مسیر بینی و کاهش حس بویایی میشوند و به این ترتیب توانایی چشیدن طعمها کاهش می یابد.
بارداری: در مراحل اولیه بارداری، برخی از زنان متوجه میشوند حس چشایی شان تغییر کرده است. ممکن است طعم فلزی عجیب در دهان احساس کنند یا برخی نوشیدنیها و غذاهایی که سابقا لذت بخش بودند، ناگهان ناخوشایند به نظر برسند. همچنین فرد ممکن است از غذاهایی که پیش از این خوشش نمی آمد، لذت ببرد.
شیمی درمانی و داروهای درمان بیولوژیکی: افرادی که با این داروها تحت درمان سرطان قرار دارند ممکن است طعم عجیبی در دهان حس کنند که فلزی، تلخ یا شور احساس میشود.
داروهای دیگر: برخی از داروهایی که برای درمان آلرژی، بیماری آلزایمر، آنمی، آسم، فشار خون، گلوکوم (آب سیاه)، بیماری پارکینسون، نقرس، آرتروز روماتیسمی، اسکیزوفرنی و مشکلات تیروئید مصرف میشوند و نیز آنتی بیوتیکها (مانند مترونیدازول)، ضد قارچها، کورتیکواستروئیدها، دیورتیکها و چسبهای نیکوتین، میتوانند طعم بد و غیر طبیعی در دهان ایجاد کنند.
مشکلاتی در سلامتی: خشکی دهان به علت بی آب شدن بدن یا آسیب غدد بزاق، میتواند به طعم فلزی در دهان منجر شود. در افرادی که به دیابت یا بیماری تیروئید، کبد یا کلیه مبتلا هستند، و نیز افرادی که ام اس، فلج صورت یا سکته دارند، مشکلات طعم دهان محتمل تر است. سوء هاضمه در نتیجه بیماری رفلاکس مری – معده نیز میتواند طعم شیرین یا اسیدی در دهان ایجاد کند.
پیری یا سوء تغذیه: طعم شیرین و شور اغلب با تغذیه نامناسب یا پیری، کاهش می یابد.
سندرم سوزش دهان: این وضعیت که به نامهای گلاسودینیا ( glossodynia)، گلاسوپیروز ( glossopyrosis)، استومودینیا (stomodynia) و دیسستزی دهان نیز شناخته میشود، با حس مداوم سوزش در لبها، زبان یا جای دیگری در دهان مشخص میشود. این وضعیت میتواند با طعم تلخ یا فلزی نامطلوب در دهان یا کاهش چشایی همراه باشد.
جراحی: جراحی هایی که در دهان، بینی و حلق انجام میشود، میتوانند به عصبهای جوانه های چشایی یا غدد بزاق آسیب وارد کنند.
اختلالات چشایی: نادر هستند اما برخی افراد به صورت ارثی ممکن است ناتوانی بویایی یا چشایی بوها و طعمهای خاصی را تجربه کنند. ضعف چشایی (Hypogeusia) به کاهش چشایی و اختلال چشایی (dysgeusia) یک طعم غیر طبیعی اشاره دارد. احتمال این که اختلالات بویایی مسئول مشکلات چشایی مزمن باشند، بیشتر است.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟
طعمهای غیر طبیعی به علت عفونت دستگاه تنفسی فوقانی یا دارو باید ظرف چند روز تا چند هفته پس از رفع عفونت یا قطع مصرف دارو، و در صورتی که به علت بارداری باشد، معمولا پس از سپری کردن سه ماهه اول بارداری باید برطرف شود. اما اگر تغییر بلند مدتی در حس چشایی احساس کردید، به پزشک مراجعه کنید. پزشک عمومی احتمالا شما را به متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع میدهد.
توانایی شناسایی طعمها را میتوان با استفاده از محلولهای مختلف در نواحی مختلف دهان و زبان امتحان کرد. ساکروز سلولهای گیرنده شیرینی ، کلرید سدیم طعم شور، کنین طعم تلخ و سرکه یا اسید سیتریک طعم ترش را مشخص میکند. آزمایش خون برای کمک به تشخیص ممکن است توصیه شود. در صورتی که درمان لازم باشد، شیوه آن به علت کاهش چشایی بستگی دارد. بزاق مصنوعی ممکن است در موارد خشکی دهان توصیه شود یا ممکن است تجویز بلند مدت دارو، به داروهایی که همین عوارض را نداشته باشند، تغییر داده شود.
در دوره ای که حس چشایی تغییر کرده است، چه اقدامی میتوانم انجام دهم؟
در اینجا چند توصیه برای کمک به لذت بردن از غذا (در صورت تغییر موقت حس چشایی) آمده است:
اگر طعم همه غذاها برایتان مانند هم است، غذاهایی با طعم قوی تر مصرف کنید.
با استفاده از گیاهان معطر، سس و ادویه طعم بیشتری به غذا بدهید.
گوشت قرمز را در سرکه یا آب میوه بخوابانید یا آن را با سس کاری یا سس شیرین یا ترش مصرف کنید.
غذاهای سرد ممکن است طعم بهتری از غذاهای گرم داشته باشند.
ترشی یا شور برای افزایش طعم در کنار غذا مصرف کنید.
اگر قهوه یا چای معمولی برایتان طعم خوبی ندارد، آب لیمو یا چای سبز را امتحان کنید.
نوشیدنیهای گاز دار یا زنجبیلی که طعم قوی تری دارند ممکن است برایتان جالبتر باشند.
مقدار زیادی آب خالص بنوشید، میتوانید مقداری آب لیموی تازه نیز به آن اضافه کنید.
مرکباتی مانند پرتقال، گریب فروت و کیوی میتوانند مفید باشند.
جویدن آدامس بدون شکر یا مکیدن آب نبات سخت ممکن است مفید باشد.
دندانهایتان را دو تا سه بار در روز مسواک بزنید، هنگام مسواک، زبانتان را نیز مسواک بزنید. استفاده روزانه از نخ دندان به خصوص در اطراف لثه را فراموش نکنید.
https://behdasht.news/news
سم آرسنیک در برنج چیست؟
بسیاری افراد تصور میکنند انرژی حاصل از کته در وزن مساوی از برنج آبکش بیشتر است درحالی که از نظر میزان انرژی و چاقکنندگی تفاوتی بین برنج کته و برنج آبکش وجود ندارد.
به گزارش مشرق، دکترای تخصصی علوم تغذیه با اشاره به یک باور غلط درباره تفاوت برنج کته و برنج آبکش گفت: از نظر میزان انرژی و چاقکنندگی تفاوتی بین برنج کته و برنج آبکش وجود ندارد.
دکتر سمیرا ربیعی با بیان این موضوع که سلامت برنج باید از دو بعد تغذیهای و بهداشتی مورد بررسی قرار گیرد، گفت: برنج، بخش عمدهای از نیاز بدن به ویتامینهای گروه B را تامین میکند. این ویتامینها که محلول در آب هستند هنگام آبکش کردن برنج از بین میروند.
وی افزود: با توجه به این که پخت برنج به صورت کته باعث حفظ ویتامینهای گروه B آن میشود بنابراین، از نظر حفظ ویتامینهای گروه B مصرف کته بهتر از برنج آبکش است.
او در ادامه به وجود یک باور غلط درخصوص چاقکنندگی کته و برنج آبکش اشاره کرد و توضیح داد: بسیاری افراد تصور میکنند انرژی حاصل از کته در وزن مساوی از برنج آبکش بیشتر است درحالی که از نظر میزان انرژی و چاقکنندگی تفاوتی بین برنج کته و برنج آبکش وجود ندارد.
وی ذات برنج را نشاسته عنوان کرد و افزود: با توجه به این مطلب شستن زیادتر یا آبکش کردن برنج، تأثیری بر میزان نشاسته آن ندارد.
آرسنیک؛ آلودگی شایع در برنج
این دکترای تخصصی علوم تغذیه، آلودگی با فلزات سنگین را یکی از موارد آلودگیهای محیطی برنج برشمرد و گفت: آلودگی آب و خاک و همچنین نزدیک بودن مزارع برنج به مراکز صنعتی و فاضلابهای مربوطه در تجمع این آلودگی در برنج موثر هستند.
وی آلودگی با آرسنیک را یکی از آلودگیهای شایع در برنج عنوان کرد و افزود: آرسنیک یکی از سمیترین عناصر جهان و به طور جدی کشنده است.
ربیعی یادآور شد که آرسنیک در اکثر مواد غذایی به مقدار بسیار اندک یافت میشود اما میزان آن در حدی نیست که تهدیدی برای سلامتی محسوب شود.
وی با اشاره به این که برنج بیش از هر ماده دیگری توانایی ذخیره آرسنیک را دارد خاطرنشان کرد که نگرانی بسیاری درخصوص آلودگی برنج با آرسنیک وجود دارد.
به گفته این استادیار دانشکده علوم تغذیه، اثر سمی آرسنیک ۱۰۰ هزار برابر سیانور است و این درحالی است که آرسنیک و تمام ترکیبات آن، به عنوان آفتکش استفاده میشوند.
مهمترین عوارض مسمومیت با آرسنیک
ربیعی مهمترین عوارض مسمومیت با آرسنیک را شامل مختل شدن کارکرد سیستم گوارشی، آسیب جدی به کبد، سرطان پوست و در نهایت ایجاد شوک و مرگ برشمرد.
به گفته این دکترای علوم تغذیه، هرچند میزان آرسنیک در برنجهای وارداتی بیش از برنجهای ایرانی است، ولی این موضوع به این معنا نیست که برنجهای ایرانی فاقد آرسنیک هستند.
بهترین روش پخت برنج چیست؟
استادیار دانشکده تغذیه، با استناد به نتایج مطالعات صورت گرفته، گفت: در روش پخت برنج به صورت کته، آب در برنج باقی مانده و آرسنیک آن خارج نمیشود. اما در پخت برنج به صورت آبکش، مقداری از آرسنیک آن خارج میشود؛ بنابراین از نظر بهداشتی برنج آبکش سالمتر از برنج کته است.
وی با اشاره به این که از نظر تغذیهای، برنج کته مغذیتر است اما از نظر بهداشتی، برنج آبکش سالمتر است، خاطرنشان کرد: باید به دنبال روش پختی باشیم که ضمن حفظ ویتامینهای گروه B، میزان آرسنیک برنج نیز به حداقل ممکن برسد.
این متخصص تغذیه با اشاره به بهترین روش پخت برنج، گفت: در حال حاضر بهترین روش پختی که برای برنج پیشنهاد شده این است که به ازای هر پیمانه برنج خام، چهار پیمانه آب در قابلمه ریخته شود. بعد از به جوش آمدن آب، برنج از قبل خیسانده شده، در قابلمه ریخته شده و به مدت پنج دقیقه بجوشد.
وی افزود: سپس برنج آبکشی شود و آب آن دور ریخته شود. دوباره برنج داخل قابلمه ریخته شده و این بار، به ازای هر پیمانه برنج دو پیمانه آب به قابلمه اضافه شود و برنج با حرارت کم دم کشیده شود.
ربیعی تاکید کرد: در روش آبکش کردن معمولی مقدار زیادی از ویتامینهای گروه B از بین میرود. در روش کته کردن معمولی نیز، آرسنیک برنج خارج نمیشود.
بنابر اعلام روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، وی گفت: مزیت روش پخت پیشنهادی این است که ضمن حفظ ویتامینهای محلول در آب برنج، ۷۰ درصد آرسنیک از برنج خارج میشود. این روش بویژه برای نوزادان و کودکان که بیشتر در معرض خطرات ناشی از آلودگی با آرسنیک قرار دارند، توصیه میشود.
منبع: شفا آنلاین